De paling wordt zo ernstig bedreigd in zijn voortbestaan dat er nu Internationale verdragen zijn afgesloten, waarin is afgesproken maatregelen te nemen om de soort te behouden en weer op zijn oude nivo terug te brengen. Vooral de glasaal heeft het moeilijk. Volwassen palingen leggen hun eieren in de Saragossazee, alwaar de larven opgroeien. Als deze wat groter zijn, zwemmen ze als glasaal naar Europese wateren. Ze worden massaal weggevangen voor consumptie en ook kunnen ze na hun verre reis vanuit de Saragossa zee de binnenwateren niet bereiken door de massale aanwezigheid van stuwen en dammen aan de kusten.

Ook op 17e eeuwse tegels staan soms palingen afgebeeld. De paling was in de 17e eeuw net als de zalm en haring belangrijk als volksvoedsel. Maar ook toen al was het verhoudingsgewijze een vrij dure vissoort. 

Op deze 17e eeuwse tegel staat een vrouwelijk zeewezen afgebeeld die een paling dan wel een slang in haar handen vasthoudt.

Het gaat om een slang  (vanwege het tongetje uit de bek) en het  is  zeker dat de voorstelling een symbolische betekenis heeft. Zie hieronder.

Ook op deze 17e eeuwse tegel, gespiegeld t.o.v. bovenstaand exemplaar, staat de voorstelling van een vrouwelijk zeewezen die een 
slang in haar handen heeft. Deze tegel heeft als hoekvulling ossenkoppen.

Inmiddels is er een reactie binnen gekomen van een lezer. De afbeelding vertoont een vrouwelijk zeewezen, en wel een sirene. Daarmee werd bedoeld een vrouw met een mooie stem (de valse slang) die zeelui naar de wal en ondiepten lokte. En vanuit de Griekse mythologie is bekend dat Odysseus ook last had van sirenes. Hij  hij liet zich zelfs aan de mast vastbinden en zijn bemanning moest was in de oren stoppen, zodat zij de sirenes niet zouden horen. Odysseus werd helemaal gek van het geluid, tot dat  ze weer buiten gehoorsafstand waren.

Tegel, 17e eeuw, met de voorstelling van een zittende engel die een slang dan 
wel een paling vasthoudt. Het tongetje ontbreekt.

17e eeuwse tegel met de voorstelling van een paling